Aktywność zawodowa ludności
W statystykach międzynarodowych najczęściej stosowanym miernikiem aktywności zawodowej jest udział ludności pracującej w wieku powyżej 15 lat w odniesieniu do ogółu ludności kraju lub ludności w tzw. wieku produkcyjnym.
Strukturę zawodową ludności rozpatruje się zwykle w układzie sektorowym, obejmującym:
sektor I - rolnictwo, leśnictwo, rybołówstwo, myślistwo i przemysł wydobywczy (górnictwo),
sektor II - przemysł przetwórczy i budownictwo,
sektor III - handel i usługi.
Pierwotnie wszyscy mieszkańcy Ziemi zatrudnieni byli w sektorze pierwszym, a dwa pozostałe sektory wykształciły się dopiero potem. Na skutek zachodzących zmian, kolejnych "rewolucji przemysłowych", intensyfikacji produkcji rolnej nastąpił odpływ ludności z sektora pierwszego i rozwój sektorów pozostałych, szczególnie sektora handlu i usług w drugiej połowie XX wieku. Wzrost zatrudnienia w sektorze III jest typowym zjawiskiem zwłaszcza dla społeczeństw postindustrialnych, w których wraz z postępem technicznym i zastosowaniem nowych, wydajniejszych technologii, następuje ograniczenie liczby zatrudnionych w przemyśle. W krajach tych, wysoko rozwiniętych, występuje ponadto rozbudowany rynek zbytu dla wszelkiego rodzaju towarów i usług, co stymuluje rozwój III sektora. Jednak nadal bardzo liczne są na świecie kraje, w których odsetek zatrudnionych w sektorze I przekracza 50%, są to głównie kraje ubogie w Azji i Afryce.